facebook
  twitter
  linkedin

Blog 'Digitaal dieet'

‘Sociale media zijn een loopband die eeuwig doorgaat’

Nicole vraagt zich af of sociale media nou eigenlijk zinloos zijn en Jamie is er wel klaar mee.

 

Ha Jamie,

Hoe verging het jou deze week? Ik zag op Facebook dat sommige van je online vrienden ook zien hoe je nog worstelt met een 'nieuwe verhouding' met sociale media. Heb jij nog nieuwe regels voor jezelf opgesteld, of kijk je nu gewoon hoe het loopt?

Je stuurde me gisteren een linkje naar een column in Trouw, over hoe je mailbox je tegelijkertijd een doel geeft (omdat je er voortdurend mee bezig kunt zijn) en een onbevredigd gevoel (omdat de mail nooit 'af' of écht afgesloten is). Dat gevoel past ook heel goed bij sociale media. Het is nooit even kláár. Er zijn altijd nieuwe berichtjes. Altijd nieuwe meldingen om op te reageren, altijd nieuwe mooie foto's, altijd nieuwe informatie.

loopband1En net als bij die mailbox is dat tegelijkertijd leuk en vermoeiend. Er is altijd de belofte van een linkje naar iets waardevols, van een brokje informatie of beeld dat je iets oplevert. Maar er is ook altijd het gevoel dat je dingen mist, niet op de juiste manier op dingen reageert, dat je móet blijven kijken - ook al weet je niet waar het je precies toe leidt. Sociale media zijn geen pad met een einde, maar een loopband, die eeuwig doorgaat.

Ik ben er voor mezelf nog steeds niet aan uit of sociale media uiteindelijk zinloos zijn of niet. Ik zie heel duidelijk wat ze me kosten, ondertussen: heel veel tijd, best wat energie, en ja: soms maakt al dat scrollen en klikken serieus inbreuk op de relatie met mensen die belangrijk voor me zijn.
Wat minder helder is, is wat het me uiteindelijk oplevert. Yep, het merendeel van de berichtjes die ik tegenkom bestaan uit fluff, ruis, irrelevante informatie. Maar vooral Twitter heeft me vaak wel degelijk naar artikelen en boeken geleid waar ik waardevolle inzichten uit heb gehaald. Soms dingen die mijn meningen of mijzelf blijvend hebben veranderd.

Ik kan de voors en de tegens, kortom, nog steeds niet écht goed tegen elkaar afwegen. Heb jij wel helder wat bijvoorbeeld Facebook je concreet oplevert?

Tot snel,

Liefs,
Nicole


Hai Nicole,

Bij mij is het momenteel héél duidelijk wat Facebook me oplevert: dat mijn boek gezien wordt en daarmee de boodschap die erin staat zich straks kan verspreiden. Ik gebruik Facebook de afgelopen weken vooral als medium om op uit te zenden. Natuurlijk reageer ik op reacties en ontstaan er zo leuke gesprekken en contacten. Dat maakt het ook interactief. Maar het begint steeds met mijn eigen berichten, waarvoor ik verschillende accounts gebruik. Ik post geen privé berichten of foto’s meer. Ik bekijk vrijwel geen berichten van anderen, behalve soms van een paar familieleden en goede vrienden die ik daarvoor heb gemarkeerd (het #woensdagmuziekweetje van mijn ex-man is erg leuk!). Ik mis vast vanalles, maar mis dat eigenlijk niet. Het scheelt me veel tijd en die tijd kan ik besteden aan de dingen die ik anders wel écht zou missen.

En weet je, dat geeft heel veel rust.

Nu moet ik alleen dat stemmetje in mijn achterhoofd nog even zien te pareren. Dat stemmetje dat sluw lispelt dat het echt niet kan om de tijdlijn van anderen te vullen met mijn professionele berichten maar geen interesse te tonen in hun levens. Alsof ik een ethische code breek. Daar ben ik sowieso gevoelig voor. En dat weet dat stemmetje natuurlijk ook, dus dat doet-ie heel slim. Ik doe altijd ontzettend mijn best om de dingen zo zuiver en integer mogelijk te doen. Vanuit mijn eigen waarden, maar als ik heel eerlijk ben doe ik dat soms ook omdat ik bang ben om gezien te worden als niet-integer (de lelijke woorden die dat stemmetje daarvoor heeft mag je er zelf bij bedenken).

Angst is echter geen goede raadgever. Ik weet heus wel dat ik oprecht geïnteresseerd ben in wat mensen beweegt. Zoveel zelfs, dat ik er mijn werk van heb gemaakt. Alleen toon ik die interesse liever offline. ‘Doe Je Ding’, stuurde iemand pas toen ik liet merken dat ik worstelde met welke rol ik Facebook zou geven. Ik geloof dat ik dat maar gewoon doe.

Dus ja, ik heb nieuwe regels voor mezelf opgesteld. Ik gebruik Facebook om iedereen die het lezen wil over mijn boek te vertellen en over het digitaal dieet en over mijn mooie werk als wandelend loopbaancoach en over mijn schrijfsels en o ja ook nog over het Arboretum en ’t Stoofje en Cucina Sorrella. En zelf reageer ik bijna nergens op. En wanneer mensen dat stom vinden, dan vind ik dat jammer en ook best moeilijk. Maar dit is wat het is. Want inderdaad, net als met mail, met sociale media met je nooit helemaal klaar. En daar ben ik wel klaar mee.

Liefs,
Jamie

 

Naar alle digitaal dieet-blogs >>

Leestip

Meer lezen over leven zonder smartphonestress? Het boek van Alexander Markowetz vond ik echt een Leven zonder smartphonestresseye-opener! Aan de hand van confronterende onderzoekscijfers en psychologische mechanismen in ons brein laat hij je inzien hoe afhankelijk we werkelijk zijn van onze smartphone.