facebook
  twitter
  linkedin

Blog 'Digitaal dieet'

Volgend jaar na carnaval opnieuw vasten

Jamie belandt in een digitale crisis en Nicole kan het niet meer opbrengen haar socialemediaverslaving onder de duim te houden.

 

Kapotte laptopHai Nicole,

Met nog een half uur voordat ik een weekend weg ga, schrijf ik je mijn blog. En in dat halve uur moet ik nog inpakken (ook voor de kinderen), eten, douchen, de route bekijken, tanken en mijn autobanden oppompen.

Dat red ik natuurlijk nooit.

Nou ben ik al niet zo’n held met plannen, maar dit keer fietste er ook nog een crisis door mijn planning. Vanochtend heeft de map op mijn usb-stick waarin ik al mijn bedrijfsgegevens opsla, zichzelf ineens verwijderd. Een back-up had ik al lange tijd niet gemaakt, en doordat twee weken geleden mijn laptop ermee ophield, kan ik ook niet bij mijn mails van ouder dan twee weken. Nu heb ik mijn belangrijkste gegevens nog wel, mijn boek en mijn loopbaanprogramma staan netjes in een dropbox en mijn accountant heeft mijn financiële administratie tot en met afgelopen maart, maar handig is anders.

In eerste instantie was ik in paniek. Die mails twee weken terug, dat vond ik niet zo erg, maar dit was een ramp. In tranen belde ik mijn exgenoot, van wie ik wist dat hij thuis was, en hij raadde me aan een computerspeciaalzaak in de buurt te zoeken. Dit was te ingewikkeld voor leken als wij. Zo geschiedde. In eerste instantie hoopte ik dat alles teruggevonden zou worden. Maar vrij snel begon ik aan het idee te wennen dat dat misschien niet ging gebeuren. En dat leek ineens zo gek nog niet.

Want met het verdwijnen van al mijn mails en vrijwel al mijn bestanden, is mijn werklei weer helemaal schoon. Als een uitnodiging om opnieuw te beginnen. Om alle ballast achter me te laten en alleen verder te gaan met dat wat er echt toe doet. En hier zie ik een parallel met ons digitale dieet. Sommigen vergelijken het digitale vasten wat wij hebben gedaan met een detox. Je verschoont je, zuivert jezelf uit, en begint leeg en fris opnieuw. Net zoals een boom in de herfst zijn bladeren loslaat. Het resultaat ervan zie je nu in de lente: lichtgroen donsblad dat niet had kunnen groeien zonder het afsterven van het oude blad.

Zo heb ik het vasten ook ervaren. Niet als iets wat ik altijddurend doe, maar als het eenmalig verschonen van mijn digitale lei. Met daarna de uitdaging om jezelf zo schoon mogelijk te houden en de ruimte die ontstaat te vullen met dingen die werkelijk van betekenis zijn. Dat is me zo goed bevallen, dat ik volgend jaar na carnaval opnieuw ga vasten van sociale media. En tot die tijd houd ik mijn smartphonegebruik goed in de gaten. Want voor sociale media geldt hetzelfde als wat ik laatst iemand op radio 1 over Kunstmatige Intelligentie hoorde zeggen: "Enjoy it as much as you want to, avoid it as much as you can".

Overigens belde de computerreparateur net, Martijn van CompUnit in Etten-Leur. Nog geen twee uur nadat ik alles gebracht heb, kan ik het komen ophalen. Gefikst en wel. Toch ook wel handig.

Hoe is jouw week gegaan?

Liefs,
Jamie


Ha Jamie,

Wat een horror, zo'n computercrisis! Ik kan me de paniek volledig voorstellen. Knap dat je er zo snel toch een positieve draai aan weet te geven, want van zoiets zouden de meeste mensen denk ik overtuigd en langdurig chagrijnig worden.

De draai die je er aan geeft, vind ik mooi. Een digitale schone lei. Net zoals je een opgeruimd huis meestal zo lang mogelijk netjes probeert te houden, kun je inderdaad ook proberen je gedigi-detoxte hoofd zo lang mogelijk fris te houden. En net zoals een huis af en toe opnieuw om een rigoureuze opruimbeurt vraagt, lijkt het me ook een prima idee om van die digitale opruimbeurt een terugkerend fenomeen te maken. Elk jaar vasten als het gaat om sociale media, een soort digitale voorjaarsschoonmaak dus: ik denk dat ik met je meedoe.

Hier ging het deze week niet zo best, met de goede voornemens. Ik klik en scroll er weer lustig op los. En net als vroeger voel ik me al snel onzeker als niemand reageert of iets leuk vindt, als ik iets online heb gezet. Eigenlijk is het gewoon een groot schoolplein, die hele timeline op Instagram of Strava. Net als toen ik 14 was hoop ik nog steeds dat mensen me leuk vinden en ben ik al snel van slag als het erop lijkt dat dat niet het geval is. Sociale media maken zulke onzekerheden en behoeften pijnlijk zichtbaar. En ik merk dat het toch vooral deze negatieve emoties zijn die ze bij me losmaken. Daarom zou ik er nog steeds erg graag helemaal vanaf willen, maar het lukt me gewoon niet.

Zeker deze week niet. Ook hier was het een gekkenhuis, en te midden van alle drukte kon ik gewoon niet meer de zelfbeheersing opbrengen om óók nog mijn socialemediaverslaving onder de duim te houden.

Maar ik blijf het proberen. Het heeft me uiteindelijk een jaar of zes gekost om écht te stoppen met roken, en nog steeds steek ik soms (na wat biertjes) een sigaretje op. Ik ga er nu gewoon vanuit dat het met sociale media een beetje hetzelfde zal gaan. Steeds blijven proberen er vanaf te blijven, tot het een keer echt lukt. En als je dan heel af en toe toch weer eens de fout in gaat, begin je gewoon opnieuw.

Hoop dat je weekendje weg je wat ontspanning en rust heeft gebracht na de hectiek van je week?

Tot snel,

Liefs,

Nicole

 

Naar alle digitaal dieet-blogs >>

Leestip

Meer lezen over leven zonder smartphonestress? Het boek van Alexander Markowetz vond ik echt een Leven zonder smartphonestresseye-opener! Aan de hand van confronterende onderzoekscijfers en psychologische mechanismen in ons brein laat hij je inzien hoe afhankelijk we werkelijk zijn van onze smartphone.